Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 8

Oszacowane oszacowanie punktowe wynoszące 1,0% dla warfaryny i 1,4% dla dabigatranu można porównać z annualizowanymi oszacowaniami punktowymi w poprzednich badaniach przedłużonego leczenia warfaryną (zakres od 0,7% do 5,0%) 5,6,16-18 lub z użyciem leków eksperymentalnych (ximelagatran, 1,3%, mała dawka warfaryny, 1,9% do 2,6% i rywaroksaban, 1,9%) 6-9 Skorygowany margines nieinferatywności dla współczynnika ryzyka 2,85 jest duży, ponieważ pozwala na zwiększenie ryzyka przez czynnik prawie 3 do zaakceptowania jako noninferior. Jest to ograniczenie projektu badania. Jednak duże marginesy nieinferancji zostały wstępnie określone w badaniach krótkotrwałego leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej za pomocą dabigatranu (2,75), 5,6,16-18 rywaroksabanu (2,0), 5,6,16-18 i idraparinuksa (2,0) .5 6,16-18 Skuteczność dabigatranu w porównaniu z placebo (współczynnik ryzyka, 0,08; 95% CI, 0,02 do 0,25) jest tej samej wielkości co skuteczność rywaroksabanu w porównaniu z placebo (współczynnik ryzyka, 0,18; 95% CI, 0,09 do 0,39) 9 oraz warfaryny w porównaniu z placebo lub kontrolą (iloraz szans, odpowiednio 0,05 i 0,11) .5,18 Korzyści z przedłużonego leczenia dabigatranem utrzymywały się w ciągu 12 miesięcy wydłużonego okresu obserwacji po odstawieniu badanego leku. Ryzyko klinicznie istotnego krwawienia z dabigatranem w porównaniu z placebo (współczynnik ryzyka, 2,9; 95% CI, 1,5 do 5,6) jest podobne jak w przypadku rywaroksabanu w porównaniu z placebo (współczynnik ryzyka, 5,2; 95% CI, 2,3 do 11,7) .9
Częstość występowania ostrych incydentów wieńcowych była większa w przypadku dabigatranu niż w przypadku warfaryny, bez znaczącej różnicy w tych zdarzeniach między dabigatranem i placebo. Continue reading „Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 8”

Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 7

Skuteczność i bezpieczeństwo wyników w badaniu kontrolnym placebo. Pierwotny wynik skuteczności został potwierdzony przez główne rozpoznanie u 3 pacjentów (0,4%) w grupie otrzymującej dabigatran iu 37 pacjentów (5,6%) w grupie placebo. Współczynnik hazardu z dabigatranem w czasie do pierwszego zdarzenia pierwszorzędowego wynosił 0,08 (95% CI, 0,02 do 0,25; P <0,001) (Tabela 3 i Figura 1B). Nie wykazano istotnych różnic w skuteczności leczenia według wcześniej określonych podgrup (ryc. Continue reading „Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 7”

Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 6

Skumulowane ryzyko nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub podobnej śmierci (lub niewyjaśnionej śmierci w badaniu kontrolnym placebo). Pierwotny wynik skuteczności został potwierdzony przez główne rozpoznanie u 26 pacjentów (1,8%) w grupie otrzymującej dabigatran iu 18 pacjentów (1,3%) w grupie leczonej warfaryną. Ogólny współczynnik ryzyka dla dabigatranu w czasie do pierwszego zdarzenia pierwotnego wynosił 1,44 (przedział ufności 95% [CI], 0,78 do 2,64), a różnica w zakresie ryzyka po 18 miesiącach wynosiła 0,38 punktu procentowego (95% CI, -0,50 to 1,25) (rys. 1A), obliczony z wykorzystaniem meta-analitycznego podejścia. Continue reading „Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 6”

Splot miesniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje wspólczulne obwodowe

Za pewnego rodzaju przedłużenie n. trzewnego większego należy uważać wymienione powyżej sploty, udające się do trzew jamy brzusznej, a więc do żołądka, do jelit (aż po okrężnicę l), do wątroby, trzustki, śledziony, do nerek i do nadnerczy. Jeżeli chodzi o przewód żołądkowo-jelitowy, to włókna tych splotów kończą się w – splocie mięśniówkowym Auerbacha (plexus myentericus Auerbachi), umieszczonym w ścianie mięsnej. jelita. Splot mięśniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje współczulne obwodowe (II lub dalszych rzędów) i są podstawy do przypuszczenia, że posiadają one wpływ na motorykę jelita. Continue reading „Splot miesniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje wspólczulne obwodowe”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 6

Trzech pacjentów nie miało pomiarów, a nie można było ocenić w celu oceny najlepiej potwierdzonej odpowiedzi; dane z tych 4 pacjentów zostały wyłączone z tej liczby. Panel B przedstawia wykres wodospadu maksymalnego kurczenia się guza przed progresją, zgodnie z oceną niezależnego przeglądu, u 63 pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym, którzy zostali włączeni do analizy skuteczności. W przypadku pacjentów ze zmianami docelowymi, które oceniano tylko przez pomiar wymiaru widocznego z zewnątrz, maksymalny pokazany skurcz nowotworu opiera się na wymiarze widzialnym z zewnątrz. W przypadku pacjentów, którzy również zostali poddani ocenie radiologicznej, wykres wodospadu pokazuje podejście oceniające, które zapewnia większą redukcję procentową (albo ocenę radiograficzną, albo pomiar wymiaru widocznego z zewnątrz). Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 6”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 5

Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydanymi przez National Cancer Institute for Adverse Events, wersja 3.0. Wyniki
Pacjenci
Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów na linii podstawowej. Do 31 pacjentów w Stanach Zjednoczonych, Europie i Australii zapisało się 104 pacjentów w okresie 13 miesięcy: 33 pacjentów miało przerzutowego raka podstawnokomórkowego, a 71 miało miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego. Ośmiu pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym zostało wykluczonych z analizy skuteczności, ponieważ niezależny patolog nie zidentyfikował raka podstawnokomórkowego w próbkach biopsyjnych uzyskanych na początku badania (5 pacjentów nie miało wyjściowo raka podstawnokomórkowego, ale miało podstawową komórkę nowotwór w tkance archiwalnej, 2 miały raka płaskonabłonkowego na początku i raka podstawnokomórkowego w tkance archiwalnej, a nie miał raka podstawnokomórkowego ani na linii podstawowej, ani na tkance archiwalnej). Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 5”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 4

Równoczesna terapia przeciwnowotworowa była niedozwolona. Zbieranie danych
Wszyscy pacjenci byli poddawani badaniu fizykalnemu i badaniom laboratoryjnym (w tym testom ciążowym u kobiet w wieku rozrodczym) w punkcie wyjściowym, a następnie co 4 tygodnie. W przypadku pacjentów z radiologicznie mierzalną chorobą (wszystkich pacjentów z przerzutowym rakiem podstawnokomórkowym, a niektórzy z miejscowo zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym), ocenę radiologiczną nowotworów wykonywano w punkcie wyjściowym, a następnie co 8 tygodni. U pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym guzy oceniano za pomocą badania fizykalnego (udokumentowanego standardową fotografią cyfrową) w punkcie wyjściowym, a następnie co 8 tygodni. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 4”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3

Dane zostały zebrane przez prowadzących badania na podstawie umowy o poufności i zostały zachowane i przeanalizowane przez sponsora. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych i gwarantowali dokładność i kompletność danych i analiz oraz wierność badania do protokołu. Pierwszy szkic manuskryptu został napisany przez pierwszego autora i jednego autora, który jest pracownikiem sponsora. Wszyscy autorzy przyczynili się do kolejnych projektów i postanowili złożyć manuskrypt do publikacji. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 2

Najczęściej zmiany powodują utratę funkcji łatanego homologu (PTCH1), który normalnie działa hamująco na aktywność sygnalizacyjną wygładzonego homologu (SMO), białka siedmiotransbłonowego. Vismodegib (GDC-0449, Genentech) jest pierwszy w swojej klasie drobnocząsteczkowy inhibitor SMO. Badanie fazy dotyczące wismodegibu z udziałem 33 pacjentów z zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym wykazało 58% potwierdzonego odsetka odpowiedzi i medianę czasu odpowiedzi wynoszącą 12,8 miesięcy. 4,5 To badanie fazy 2 (Erivance BCC) przeprowadzono w celu pełniejszej oceny skuteczność i bezpieczeństwo wismodegibu u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem podstawnokomórkowym. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 2”

Wpływ codziennej kąpieli pacjentów z chloroheksyną na infekcję nabytą w szpitalu

Wyniki poprzednich jednoośrodkowych badań obserwacyjnych sugerują, że codzienne kąpiele pacjentów z chloroheksyną mogą zapobiegać szpitalnym zakażeniom krwi i nabywaniu organizmów odpornych na wiele leków (MDRO). Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, randomizowane w grupach, nieklejące badanie z przeplotem, aby ocenić wpływ codziennego kąpania z impregnowanymi chlorheksydyną myjkami na nabycie MDRO i częstość zakażeń szpitalnych nabytych w krwiobiegu. Dziewięć oddziałów intensywnej terapii i przeszczepiania szpiku kostnego w sześciu szpitalach przydzielono losowo do kąpiących się pacjentów za pomocą bezumierania 2% impregnowanych chlorheksydyną myjki gąbczastej lub myjkami nieantydrobnoustrojowymi przez okres 6 miesięcy, zamienionymi na alternatywny produkt w ciągu kolejnych 6 miesięcy. Częstotliwość nabywania MDRO i częstości zakażeń szpitalnych krwioobiegu porównano między dwoma okresami za pomocą analizy regresji Poissona. Continue reading „Wpływ codziennej kąpieli pacjentów z chloroheksyną na infekcję nabytą w szpitalu”