Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad 5

Poprawki Bonferroniego zostały użyte do określenia wartości P, które były wymagane dla istotności statystycznej różnic pomiędzy grupami próbnymi dla wyników drugorzędnych i innych oraz dla istotności statystycznej efektów oddziaływania wielu grup leczenia dla poszczególnych podgrup na pierwotny wynik, który oceniono2. Dodatkowe szczegóły dotyczące analizy statystycznej podano w protokole i dodatkowym dodatku. Wyniki
Populacja próbna
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów biorących udział w rekrutacji. Od stycznia 2009 r. Do sierpnia 2014 r. W badaniu wzięło udział 738 pacjentów w 42 ośrodkach: losowo przydzielono 368 pacjentów do grupy z dodatkowym tlenem, a 370 – grupa uzupełniająca tlen (rys. S1 i tabela S3 w dodatkowym dodatku). W grupie z uzupełniającym tlenem, 220 pacjentów otrzymywało 24-godzinny tlen, a 148 było przepisywane na tlen tylko podczas ćwiczeń i podczas snu. Spośród 738 pacjentów poddanych randomizacji 133 (18%) miało jedynie desaturację w trybie spoczynku, 319 (43%) miało wyłącznie desaturację wywołaną wysiłkiem, a 286 (39%) miało oba rodzaje desaturacji. Grupy badane były podobne w punkcie wyjściowym, z tym wyjątkiem, że pacjenci z grupy z dodatkowym tlenem mieli niższy wskaźnik BODE (system punktacji zawierający informacje o wskaźniku masy ciała, przeszkodzie przepływu powietrza, duszności i 6-minutowym spacerze, wyższe wyniki wskazują większe ryzyko zgonu) 23 niż w grupie bez uzupełniania tlenu (tabela i tabela S4 w dodatkowym dodatku).
Pacjentów obserwowano przez do 6 lat; ostatnie wizyty miały miejsce w okresie od maja do sierpnia 2015 r. (mediana czasu obserwacji, 18,4 miesiąca). U wszystkich pacjentów ustalono stan zdrowia na dzień 31 sierpnia 2015 r. W sumie 97% pacjentów miało co najmniej rok obserwacji po hospitalizacji. Większość pacjentów w grupie z dodatkowym tlenem zużywało 2 litry tlenu na minutę podczas ćwiczeń w trakcie obserwacji (Tabela S5 w Dodatku Aneks).
Główny wynik
Rycina 1. Rycina 1. Analizy Kaplana-Meiera pierwotnego wyniku śmierci lub pierwszej hospitalizacji z dowolnej przyczyny i dla zdarzeń składowych w populacji, której celem jest leczenie w celu leczenia. Porządek A pokazuje wyniki analizy czasu do wystąpienia główny wynik, który był połączeniem śmierci lub pierwszej hospitalizacji z dowolnej przyczyny; mediana okresu obserwacji wynosiła 18,4 miesiąca. Dane dla 120 pacjentów, którzy zostali wyznaczeni do otrzymywania długoterminowego uzupełniającego tlenu (grupa z dodatkowym tlenem) i 120 pacjentów, którzy nie otrzymali długoterminowego uzupełniającego tlenu (grupa bez suplementacyjnego tlenu), którzy nie zmarli ani nie mieli hospitalizacji, byli cenzurowani w data ostatniego wywiadu. Słupki błędu wskazują 95% przedziały ufności (oceniane co 12 miesięcy). W przypadku analizy pierwszej hospitalizacji z dowolnej przyczyny, mediana okresu obserwacji wynosiła 18,4 miesiąca. Dane dla 139 pacjentów w grupie z uzupełniającym tlenem i 133 w grupie bez suplementacyjnego tlenu zostały ocenzurowane od daty ich zgonu (jeśli nie było hospitalizacji przed śmiercią) lub od daty ich ostatniego wywiadu (jeśli były żywy i nie miał hospitalizacji). Panel B pokazuje wyniki analizy śmierci w czasie do zdarzenia; mediana okresu obserwacji wynosiła 41,5 miesiąca
[hasła pokrewne: nosolan, altacet zel, smeggi ]

Powiązane tematy z artykułem: altacet zel nosolan smeggi