Zaburzenia w ukladzie nerwowym w alergiach

Zaburzenia w układzie nerwowym w alergiach widzimy zaburzenia w układzie nerwowym, jak pobudzenia nerwowe, drgawki, senność, śpiączka zapaści nerwowe, przypominające wstrząs. Odgrywa tu również rolę układ wegetatywny. W związku ze zmianami-w ośrodku naczyniowym powstają zaburzenia więcej, co łącznie z porażeniem obwodowych części układu naczyniowego i uszkodzeniem śródbłonków naczyń włosowatych doprowadza do rozszerzeń szczególnie w jamie brzusznej. Stąd powstaje znaczny spadek ciśnienia krwi, wzmożona czynność serca, osłabienie krążenia, cechują się sinicą ( zapaścią pochodzenia sercowego lub naczyniowego w zależności od tego, który z tych elementów bardziej ucierpiał. We krwi powstają zmiany takie, jak przy wstrząsie anafilaktycznym lub przy drażnieniu nerwu błędnego. Continue reading „Zaburzenia w ukladzie nerwowym w alergiach”

Duze znaczenie samoobronne posiada odruch róznorodny brzuszny

Duże znaczenie samoobronne posiada odruch różnorodny brzuszny, przejawiający się skurczem mm. brzusznych na skutek podrażnienia skóry brzucha. Jeżeli jednak przejaw ruchowy będzie odpowiedzią na podrażnienie, wychodzące z samego mięśnia lub też gdy czynność wydzielnicza gruczołu wywoła jakiśkolwiek bodziec wewnątrz-gruczołowy, to wtedy odruch tego rodzaju będziemy nazywać – odruchem jednorodnym. Klasycznym przykładem odruchu jednorodnego jest odruch rzepkowy, wywołany uderzeniem w więzadło rzepkowe. Uderzenie to, powodując raptowne rozciągnięcie m. Continue reading „Duze znaczenie samoobronne posiada odruch róznorodny brzuszny”

Zasadnicza cecha ukladu wspólczulnego jest daznosc jego skladników do rozpraszania sie w wiekszych lub mniejszych zespolach

Mózgowio-rdzeniowego i ukl. współczulnego, lecz w syntezie tej przeważa czynnik współczulny. Na szczególną wzmiankę zasługuje stosunek ukl. współczulnego do ukł. dokrewnego, a zwłaszcza do – układu chromo- chłonnego nadnerczy. Continue reading „Zasadnicza cecha ukladu wspólczulnego jest daznosc jego skladników do rozpraszania sie w wiekszych lub mniejszych zespolach”

podstawy czaszki

Dzięki tym podłużnym i poprzecznym gałązkom międzyzwojowym obydwa pnie współczulne (strony prawej i lewej) przybierają kształt drabiny, rozciągającej się od. podstawy czaszki aż do nasady ogona i jako całość zasługują na nazwę – układu współczulnego podkręgowego (syeterna sympathicum. subrertebrate), Nie ogranicza się on tylko do obszaru tułowia, albowiem rozpościera się i w obrębie głowy, tworząc tam szereg zwojów, z których najbardziej wysuniętym ku przodowi jest – zwój rzęskowy: es. ciiiare}, umieszczony w oczodole. Należy zaznaczyć, że zwój rzęskowy prawy jest połączony z takim samym zwojem strony lewej za pośrednictwem odgałęzień splotu szyjno-tętniczego (plexus caroticus), towarzyszącego naczyniom mózgowym. Continue reading „podstawy czaszki”

zwoje splotu sercowego

Nie nawiązują one żadnej łączności z nerwami rdzeniowymi, lecz własnymi drogami, najczęściej jednak w towarzystwie naczyń, udają się albo bezpośrednio do trzew, albo też do zwojów obwód owych I rzędu. Najbardziej znanymi-zwojami obwodowymi są:- zwoje splotu sercowego(ganglia plexus cardiaci), – zwoje splotu trzewnego (ganglia plexus coeliaci) – zwój krezkowy przedni ,i wreszcie – zwój krezkowy tylny (gn. mesenterioum post. ). Jak było łatwo zauważyć, włókna współczulne posiadają w powyższym ujęciu charakter ruchowy, a w każdym razie odśrodkowy. Continue reading „zwoje splotu sercowego”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3

Dane zostały zebrane przez prowadzących badania na podstawie umowy o poufności i zostały zachowane i przeanalizowane przez sponsora. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych i gwarantowali dokładność i kompletność danych i analiz oraz wierność badania do protokołu. Pierwszy szkic manuskryptu został napisany przez pierwszego autora i jednego autora, który jest pracownikiem sponsora. Wszyscy autorzy przyczynili się do kolejnych projektów i postanowili złożyć manuskrypt do publikacji. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3”

Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad

Wiarygodne szacunki liczby recept dla dodatkowego tlenu, które są napisane dla wskazania desaturacji wywołanej wysiłkiem, są niedostępne. Dane sugerują, że wielu pacjentów z zaawansowaną rozedmą płuc, którzy są przepisywani tlenem, może nie mieć ciężkiej hipoksemii spoczynkowej.12 Długoterminowa próba tlenoterapii (LOTT) została pierwotnie opracowana w celu zbadania, czy użycie uzupełniającego tlenu może spowodować dłuższy czas do śmierci niż brak stosowania dodatkowego tlenu u pacjentów z POChP i umiarkowaną desaturację spoczynkową (Spo2, 89 do 93% ). Po 7 miesiącach i randomizacji 34 pacjentów, projekt badania został uznany za niemożliwy ze względu na mniejszą niż przewidywano śmiertelność i fenotypowe pokrywanie się pomiędzy pacjentami z umiarkowaną spoczynkową desaturacją a tymi z desaturacją wywołaną wysiłkiem fizycznym. W związku z tym, badacze przeprojektowali badanie, aby objąć pacjentów z desaturacją indukowaną wysiłkiem fizycznym i włączyć drugorzędny wynik hospitalizacji z dowolnej przyczyny do nowego złożonego pierwotnego wyniku. Pacjenci, którzy zostali poddani randomizacji zgodnie z pierwotnym projektem, kontynuowali w przeprojektowanym badaniu. Continue reading „Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad”

Rozszerzenie terapii adiuwantowej Aromatase-Inhibitor na 10 lat czesc 4

Zmiany te zostały zatwierdzone przez komitet ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa, instytucjonalne rady ds. Przeglądu uczestniczących instytucji oraz inne organy regulacyjne. Ostateczna baza danych, która została zamknięta w dniu 13 listopada 2015 r., Zawierała 165 zdarzeń (dane oczyszczone), zapewniając 80% mocy wykrywania niebezpiecznego współczynnika ryzyka na poziomie 0,655 dla przeżycia wolnego od choroby. Analizy dotyczące cech przed leczeniem i punktów końcowych skuteczności oparto na danych od wszystkich pacjentów poddanych randomizacji. Continue reading „Rozszerzenie terapii adiuwantowej Aromatase-Inhibitor na 10 lat czesc 4”

Przekazywanie gruźlicy o dużej oporności na leki w Afryce Południowej ad 8

Sieci obejmowały wiele gospodarstw domowych i szpitali, a także kontakty międzyludzkie wśród kolegów ze szkół i członków kościoła. Chociaż dobrze opisana jest transmisja gruźlicy lekoopornej w szpitalach7, prawdopodobnie konieczna jest bardziej złożona sieć wzajemnych powiązań zarówno w opiece zdrowotnej, jak i środowiskach społecznościowych, aby wesprzeć epidemię tej skali. Dalsza charakterystyka tych sieci jest potrzebna do zaprojektowania interwencji w celu przerwania transmisji. Wysiłki mające na celu powstrzymanie transmisji koncentrowały się na placówkach opieki zdrowotnej, które zazwyczaj mają zgromadzone podopieczne i zatłoczone kliniki. Ponieważ większość uczestników badania zgłosiło, że są hospitalizowani, ustalone interwencje, takie jak przeprojektowanie placówek służby zdrowia, wdrażanie programów kontroli zakażeń i zapewnienie opieki ambulatoryjnej pozostają ważnymi względami przy projektowaniu kompleksowej strategii.35-39 Metody kontrolowania transmisji w społecznościach są mniej dobrze przebadany. Continue reading „Przekazywanie gruźlicy o dużej oporności na leki w Afryce Południowej ad 8”

Rozszerzenie terapii adiuwantowej Aromatase-Inhibitor na 10 lat ad 5

Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od choroby przedstawiono na rycinie 1A. Częstość 5-letniego przeżycia wolnego od choroby wynosiła 95% (95% przedział ufności [CI], 93 do 96) w grupie letrozolu i 91% (95% CI, 89 do 93) w grupie placebo. Współczynnik ryzyka z nawrotem choroby lub występowaniem kontralateralnego raka piersi z letrozolem w porównaniu do placebo wynosił 0,66 (95% CI, 0,48 do 0,91, P = 0,01). Wcześniej określona analiza wrażliwości okresu przeżycia wolnego od choroby obejmującego wszystkie zgony z powodu raka piersi jako zdarzenia dała takie same wyniki jak analiza pierwotna, ponieważ wszyscy pacjenci, którzy zmarli na raka piersi, również mieli nawroty przed lub w momencie ich śmierci. Analiza wrażliwości na post hoc przeżycia wolnego od choroby, która obejmowała wszystkie zgony jako zdarzenia, wykazała odsetek 5-letniego przeżycia bez choroby wynoszącego 90% (95% CI, 88 do 92) z letrozolem w porównaniu do 88% (95% CI, 86 do 90) z placebo. Continue reading „Rozszerzenie terapii adiuwantowej Aromatase-Inhibitor na 10 lat ad 5”