Acetylocholina moze dzialac w dwóch postaciach

W mechanizmie powstawania uczulenia na białko i na inne alergeny dopatrywano się także działania histaminy. Jednak doświadczenia na wyosobnionych jelitach, płucach i innych narządach nie wykazywały zjawianie się takich ilości histaminy, które mogłyby warunkować objawy występujące w uczuleniu. Ostatnio wysunięto inny pogląd na :mechanizm powstawania nadwrażliwości i wyzwalania objawów alergicznych. Zwrócono mianowicie uwagę na cholinergiczne procesy, to znaczy takie, przy których wyzwala się acetylocholina w zjawiskach alergicznych i we wstrząsie anafilaktycznym oraz wysunięto pogląd, że w patogenezie tych zjawisk odgrywa rolę acetylecholina. Acetylocholina może działać w dwóch postaciach: albo w postaci anafilatoksyny, albo w postaci mediatora w cholinergicznych synapsach. Continue reading „Acetylocholina moze dzialac w dwóch postaciach”

Telereceptorami sa narzady: sluchu, wzroku i powonienia

Telereceptorami są narządy: słuchu, wzroku i powonienia, w których czynniki drażniące wywierają swój wpływ z większego lub mniejszego oddalenia od ciała. Bez względu na sposób zakończenia, cala dotychczasowa droga podniety od punktu zetknięcia z kontaktoreceptorem poprzez nerw obwodowy, zwój rdzeniowy i korzonek grzbietowy, aż do punktu zetknięcia z następnym neuronem, stanowi zakres działania jednego neuronu. skóra -+ neuron zwoju rdzeniowego -+neurony istoty szarej rdzenia I neuron Możliwości więc, są wielorakie, zakres jednak naszego zainteresowania ograniczymy do pierwszych. czterech przypadków, odkładając omówienie następstw, wywołanych przez zakończenia pozostałe, do rozdziałów poświęconych szlakom nerwowym. W przypadku pierwszym, jak wspomniałem, neuryt korzonka grzbietowego tworzy synapsę z dendrytem jednego z neuronów jąder ruchowych słupa brzusznego rdzenia. Continue reading „Telereceptorami sa narzady: sluchu, wzroku i powonienia”

luk odruchowy

Całokształt drogi, odbytej przez podnietę, np. od ciałka cieplnego Ruffiniego aż po miocyt, stanowi tzw. -łuk odruchowy, reakcję zaś ruchową, spowodowaną zadziałaniem czynnika drażniącego na ,receptor, zwiemy – odruchem. W powyższym przykładzie łuk odruchowy posiada budowę niezmiernie prostą, albowiem biorą w nim udział tylko dwa neurony, z których jeden, tj. – neuron czuciowy jest umieszczony w zwoju rdzeniowym, a drugi-neuron ruchowy znajduje się w słupie brzusznym rdzenia . Continue reading „luk odruchowy”

podnieta ta wedruje neurytem neuronu wspólczulnego poprzez korzonek brzuszny

Oto, tym razem neuron skojarzeniowy długi przekazał otrzymaną podnietę neuronom ruchowym, oddalonym od miejsca otrzymanego bodźca. Duże, choć zazwyczaj niedoceniane, znaczenie posiada zakończenie neurytu korzonka grzbietowego w jądrze współczulnym rdzenia. Zakończenie to może być bezpośrednie lub też powstaje przy udziale neuronu skojarzeniowego (typu krótkiego lub długiego i). Otóż w przypadku przekazania podniety neuronowi jądra współczulnego, podnieta ta wędruje neurytem neuronu współczulnego poprzez korzonek brzuszny i – gałązkę łączącą białą (ramus communicans albus) do odpowiedniego zwoju współczulnego podkręgowego . Dalszy bieg zdarzeń może przyjąć następujący obrót. Continue reading „podnieta ta wedruje neurytem neuronu wspólczulnego poprzez korzonek brzuszny”

Galazka szyjno-tetnicza

Gałązka szyjno-tętnicza po odejściu od zwoju szyjnego przedniego tworzy dookoła t. szyjnej – splot szyjno-tętniczy (plexus caroticus) i tą drogą. dostaje się w obrąb twarzy i czaszki. Tutaj nawiązuje ona łączność ze zwojami współczulnymi głowowymi, a za pośrednictwem tych zwojów z okiem i ze śliniankami, a ponadto dostarcza włókien zwężających naczynia (vasoconstrictores l) całemu odcinkowi głowowemu tułowia. Zwoje współczulne głowowe, będące w ścisłym związku z ukł. Continue reading „Galazka szyjno-tetnicza”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 5

Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydanymi przez National Cancer Institute for Adverse Events, wersja 3.0. Wyniki
Pacjenci
Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów na linii podstawowej. Do 31 pacjentów w Stanach Zjednoczonych, Europie i Australii zapisało się 104 pacjentów w okresie 13 miesięcy: 33 pacjentów miało przerzutowego raka podstawnokomórkowego, a 71 miało miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego. Ośmiu pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym zostało wykluczonych z analizy skuteczności, ponieważ niezależny patolog nie zidentyfikował raka podstawnokomórkowego w próbkach biopsyjnych uzyskanych na początku badania (5 pacjentów nie miało wyjściowo raka podstawnokomórkowego, ale miało podstawową komórkę nowotwór w tkance archiwalnej, 2 miały raka płaskonabłonkowego na początku i raka podstawnokomórkowego w tkance archiwalnej, a nie miał raka podstawnokomórkowego ani na linii podstawowej, ani na tkance archiwalnej). Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 5”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 2

Najczęściej zmiany powodują utratę funkcji łatanego homologu (PTCH1), który normalnie działa hamująco na aktywność sygnalizacyjną wygładzonego homologu (SMO), białka siedmiotransbłonowego. Vismodegib (GDC-0449, Genentech) jest pierwszy w swojej klasie drobnocząsteczkowy inhibitor SMO. Badanie fazy dotyczące wismodegibu z udziałem 33 pacjentów z zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym wykazało 58% potwierdzonego odsetka odpowiedzi i medianę czasu odpowiedzi wynoszącą 12,8 miesięcy. 4,5 To badanie fazy 2 (Erivance BCC) przeprowadzono w celu pełniejszej oceny skuteczność i bezpieczeństwo wismodegibu u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem podstawnokomórkowym. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 2”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 9

Wszyscy pacjenci mieli co najmniej jedno zdarzenie niepożądane podczas badania; więcej niż połowa leczonych pacjentów (57%) miała jedynie zdarzenia niepożądane stopnia 1. lub 2.. Zdarzenia niepożądane o dowolnym stopniu złośliwości występujące u 20% lub więcej pacjentów podsumowano w Tabeli 3; te wyniki są zgodne ze schematem zdarzeń niepożądanych w badaniu fazy 1. Zdarzenia niepożądane w stopniu 3. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 9”