Stany zapalne blon sluzowych

Droga przedostania się alergenu do ustroju nie odgrywa istotnej roli w uczuleniu. Uczulenie ,bowiem może wystąpić niezależnie od tego, czy odpowiedni alergen dostanie się przez skórę, przewód pokarmowy, układ oddechowy, czy wreszcie sztuczną drogą, np. przy wstrzyknięciu. Ażeby wywołać uczulenie gen musi związać się z odpowiednimi niewrażliwionymi komórkami narządów ustroju. Stany zapalne błon śluzowych sprzyjają wzmacnianiu się alergenu i przewlekłe np. Continue reading „Stany zapalne blon sluzowych”

Telereceptorami sa narzady: sluchu, wzroku i powonienia

Telereceptorami są narządy: słuchu, wzroku i powonienia, w których czynniki drażniące wywierają swój wpływ z większego lub mniejszego oddalenia od ciała. Bez względu na sposób zakończenia, cala dotychczasowa droga podniety od punktu zetknięcia z kontaktoreceptorem poprzez nerw obwodowy, zwój rdzeniowy i korzonek grzbietowy, aż do punktu zetknięcia z następnym neuronem, stanowi zakres działania jednego neuronu. skóra -+ neuron zwoju rdzeniowego -+neurony istoty szarej rdzenia I neuron Możliwości więc, są wielorakie, zakres jednak naszego zainteresowania ograniczymy do pierwszych. czterech przypadków, odkładając omówienie następstw, wywołanych przez zakończenia pozostałe, do rozdziałów poświęconych szlakom nerwowym. W przypadku pierwszym, jak wspomniałem, neuryt korzonka grzbietowego tworzy synapsę z dendrytem jednego z neuronów jąder ruchowych słupa brzusznego rdzenia. Continue reading „Telereceptorami sa narzady: sluchu, wzroku i powonienia”

charakter odruchów

Dzięki powyższemu, cechą odruchu jest szybkość reakcji, uniezależnionej od woli i zazwyczaj brak dojścia podniety do świadomości. Poza tym w odruchu uderza: automatyzm, stereotypowość odpowiedzi ruchowej na podnietę czuciową, oraz charakter obronny całego przejawu Szerokie rozpowszechnienie przejawów odruchowych wśród wszystkich kręgowców, od ryb począwszy, a na człowieku skończywszy, każe wnosić, że tego rodzaju czynności układu nerwowego są objawami rodowo głęboko zakorzenionymi, które muszą znajdować zastosowanie w b. różnorodnych okolicznościach życiowych. Ze tak jest istotnie, dowodem może być chociażby to, że i w rozwoju osobniczym najwcześniejszymi uzewnętrznieniami działalności ukł. nerwowego są właśnie odruchy, do których dopiero później dołączają się przejawy inne, bardziej zawiłe. Continue reading „charakter odruchów”

cialko chlodowe skóry Kraussego

Powstanie powyższych odruchów somatyczno-trzewnych można wyrazić schematycznie w sposób następujący: ciałko chłodowe skóry Kraussego-> dendryt zwoju rdzeniowego, neuron zwoju rdzeniowego (Ineuron)->neuryt zwoju rdzeniowego, neuron jądra współczulnego rdzenia (II neuron)-> neuryt neuronu współczulnego ->neuron zwoju współczulnego podkręgowego (Lii neuron), nerw obwodowy -> mięśniówka jelitowa lub naczyniowa. Mamy więc tutaj do czynieni z odruchem somatyczno-trzewny trójneuronowym, który jednak może przybrać postać łuku 4,5 i wieloneuronowego, jeśli dopuścimy do interwencji większą ilość neuronów skojarzeniowych. Jeszcze inny obraz stosunków powstanie wówczas, gdy neuron czuciowy tworzy synapsę z jednym z, neuronów jądra grzbietowego Clarkea. W przypadku tym podnieta nie umiejscowi się w rdzeniu, lecz wędruje do móżdżku, o czym będzie mowa na innym, miejscu. ośrodki rdzeniowe. Continue reading „cialko chlodowe skóry Kraussego”

wlókno wspólczulne

W istocie sprawa przedstawia się w ten sposób, że bodziec przechodzi z neuronów jądra współczulnego rdzenia na ich neuryty, które dołączają się następnie do neurytów jąder ruchowych słupa brzusznego i razem opuszczają rdzeń pod postacią korzonka brzusznego . Wspólny ich przebieg nie trwa jednak długo, albowiem wiązka neurytów współczulnych odłącza się niebawem od korzonka brzusznego, tworząc –gałązkę łączącą białą (ramus communicans albue), kończącą się w odpowiednim zwoju współczulnym podkręgowym. W zwoju tym neuryty mogą się zachowywać dwojako. Większość z nich tworzy synapsy z neuronami, umieszczonymi w zwoju, niektóre jednak (a w okolicy szyjno-piersiowej jest ich nawet dużo) przechodzą poprzez zwój podkręgowy, nie nawiązując z nim bliższej łączności, a kończą się dopiero w zwoju współczulnym obwodowym I lub nawet II rzędu. Całe włókno współczulne, począwszy od jądra współczulnego rdzenia aż po jego rzeczywiste zakończenie, nazywamy – włóknem przedzwojowym (fibra praeganglionalis). Continue reading „wlókno wspólczulne”

blony sluzowe jamy nosowej

Niektóre dane przemawiają za tym, że zwój klinowo-podniebienny zawiaduje głownie funkcjami wydzielniczymi błony śluzowej jamy nosowej. Zwój uszny umieszczony u podstawy czaszki, w pobliżu otworu poszarpanego przedniego, otrzymuje gałązkę, odchodzącą od n. żuchwowego i od n. językowo-gardłowego (n. IX) za pośrednictwem n. Continue reading „blony sluzowe jamy nosowej”

wlókna zwezajace naczynia wszystkich trzew jamy brzusznej

Na układ jelitowy działa układ współczulny i przywspółczulny , przy czym pierwszy z nich hamuje motorykę jelita, drugi zaś ją pobudza. Powracając do charakterystyki n. trzewnego większego (co poniekąd rzuci również światło i na jego pochodne pod postacią splotu śledzionowego, żołądkowo-jelitowego i splotu wątrobnego, należy zaznaczyć, że zawiera on włókna zwężające naczynia wszystkich trzew jamy brzusznej (rasoconstrictio abdominie f), włókna hamujące wydzielanie gruczołów trawiennych, włókna pobudzające wydzielanie adrenaliny przez nadnercza, włókna hamujące perystaltykę żołądkowo-jelitową, włókna czuciowe żołądkowo-jelitowe (przecięcie n. trzewnego większego powoduje znieczulenie przewodu pokarmowego), włókna powodujące skurcz śledziony (w wyniku czego zapas krwi przedostaje się do krwiobiegu ogólnego), włókna dowątrobne, przyśpieszające rozpad glikogenu (wpływ glikogenolityczny) itd. N. Continue reading „wlókna zwezajace naczynia wszystkich trzew jamy brzusznej”

Randomizowana, kontrolowana próba ZMapp na infekcję wirusem Ebola ad 6

Jeżeli ZMapp rzeczywiście przyniósł pewien stopień korzyści terapeutycznej, przynajmniej dwa główne czynniki mogły ograniczyć wielkość obserwowanego przez nas trendu śmiertelności. Chociaż pacjenci doświadczeni wykazywali klinicznie objawy tylko przez kilka dni przed randomizacją, przy przyjęciu byli prawdopodobnie po upływie tygodnia lub dłużej od daty rzeczywistej infekcji. Opóźnienie rozpoczęcia terapii przewyższało 5-dniowe okno, w którym wykazano, że ZMapp zapewnia 90% lub więcej przeżyć w modelu śmiertelnego prowokacji naczelnych innych niż człowiek. Dodatkowo siedem z ośmiu zgonów zarejestrowanych u biorców ZMapp wystąpiło przed 4 dniem. , który był przed podaniem drugiej z trzech zaplanowanych infuzji. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba ZMapp na infekcję wirusem Ebola ad 6”

Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad 7

Wszyscy pacjenci z grupy uzupełniającego tlenu dostarczyli co najmniej jedną ocenę; 363 pacjentów (98%) w grupie bez uzupełniającego tlenu dostarczyło co najmniej jedną ocenę. IQR oznacza zakres międzykwartylowy. Histogramy samoopisowego stosowania uzupełniającego tlenu uśrednione w obserwacji uzupełniającej wskazują na znacznie dłuższą średnią dobową (. SD) użycie w grupie z dodatkowym tlenem niż w grupie bez uzupełniania tlenu (13,6 . 6,1 vs. Continue reading „Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad 7”