wlókna szlakowe odmózgowiowe

Zarówno włókna szlakowe odmózgowiowe, jak i domózgowiowe nie leżą w rozproszeniu, lecz skupiają we wiązki, mniej lub więcej grube, zwane potocznie-szlakami nerwowymi. Posiadają one stale miejsca w istocie białej. Większą część istoty białej rdzenia stanowią szlaki domózgowiowe, umożliwiające wywieranie wpływu przez rdzeń wraz ze zwojami rdzeniowymi na mózgowie i szlaki odmózgowiowe, uzgadniające działalność rdzenia pod wpływem nakazów, dochodzących od mózgowia. Systematyka szlaków nerwowych przedstawia się następująco . Powrózek grzbietowy (funiculus dorsalis) jest w przeważającej swej części wypełniony – szlakiem zwojowym, który dzielimy na część przyśrodkową, zwaną – pęczkiem smukłym (fasciculus gracilis s. Continue reading „wlókna szlakowe odmózgowiowe”

cialka cieplne Ruffiniego

W ten sposób mamy pewne szanse podrażnienia jednego z kontaktoreceptorów skóry, a mianowicie tzw. – ciałka cieplnego Ruffiniego. Zmiany, które zachodzą w tym ciałku na skutek podrażnienia zostają wnet przekazane dendrytowi jednego z nerwów obwodowych, który posiada ścisły związek z wymienionym ciałkiem. W dalszym ciągu podnieta wędruje wzdłuż dendrytu nerwu obwodowego aż do odpowiedniego neuronu zwoju rdzeniowego (gn. spinale). Continue reading „cialka cieplne Ruffiniego”

luk odruchowy

Całokształt drogi, odbytej przez podnietę, np. od ciałka cieplnego Ruffiniego aż po miocyt, stanowi tzw. -łuk odruchowy, reakcję zaś ruchową, spowodowaną zadziałaniem czynnika drażniącego na ,receptor, zwiemy – odruchem. W powyższym przykładzie łuk odruchowy posiada budowę niezmiernie prostą, albowiem biorą w nim udział tylko dwa neurony, z których jeden, tj. – neuron czuciowy jest umieszczony w zwoju rdzeniowym, a drugi-neuron ruchowy znajduje się w słupie brzusznym rdzenia . Continue reading „luk odruchowy”

odruch róznorodny przebiega zazwyczaj nieco dluzej

Otóż odruch różnorodny przebiega zazwyczaj nieco dłużej, aniżeli odruch jednorodny, a ponadto skurcz odpowiedniego mięśnia ma charakter skurczu nie prostego, lecz tężcowego, podnieta zazwyczaj dochodzi do świadomości i wreszcie odruch różnorodny jest łatwiejszy do zahamowania, dzięki interwencji ośrodków nerwowych wyższych. W przypadku, gdy neuryt zwoju rdzeniowego wchodzi w związek z neuronem skojarzeniowym, krótki łuk odruchowy staje się odruchem trójneuronowym, stwarzając nowe możliwości. Podnieta więc przechodzi poprzez neuron skojarzeniowy do odpowiedniego neuronu ruchowego słupa brzusznego, co się dzieje, gdy neuron skojarzeniowy jest neuronem tożstronnym, gdy jednak neuron skojarzeniowy ma postać neuronu naprzemianstronnego (heterolateralnego), to podnieta może przedostać się do neuronu ruchowego słupa brzusznego przeciwnej strony, wywołując przejaw ruchowy, który byłby niezrozumiały, gdybyśmy mieli do czynienia z odruchem dwuneuronowym. Poza tym neuron skojarzeniowy krótki jest zdaje się źródłem hamowania, wyrażającym się tym, że podczas akcji zginaczy ulega obniżeniu napięcie prostowników i odwrotnie. Łatwo pojąć jak wielkie może to mieć znaczenie w biomechanice mięśniowej. Continue reading „odruch róznorodny przebiega zazwyczaj nieco dluzej”

uwspólzaleznienie z ukladem wspólczulnym

Innymi słowy, chcę dać odpowiedź na podstawowe pytanie: jaki jest zakres i charakter działania samego rdzenia, gdy pozostawimy na uboczu jego topografię oraz uwspółzależnienie z układem współczulnym i z mózgowiem Otóż rdzeń, a raczej jego istota szara wraz ze zwojami rdzeniowymi, stanowi jedną wielką stację, w której podniety czuciowe wypowiadają się przejawami ruchowymi o charakterze odruchów. Stacja ta sprawuje nadzór przede wszystkim nad układem somatycznym tułowia i kończyn, a więc nad układem mięśniowym somatycznym i nad receptorami skórnymi. We wszystkich tego rodzaju przypadkach neuron odbiorczy znajduje się w zwoju rdzeniowym, a neuron nadawczy w słupie brzusznym rdzenia. Poszczególne neurony ruchowe nie leżą chaotycznie, lecz uległy w ciągu rozwoju rodowego ześrodkowaniu w szereg ośrodków, z których największą ilość przypada na ośrodki zawiadujące pewnymi, życiowo uzasadnionymi, zestrojami ruchowymi, wykonywanymi przez mięśnie pochodzenia somatycznego . Ażeby jednak mógł powstać pewien celowy zestrój ruchowy, niezbędny jest udział neuronów skojarzeniowych, nawiązujących już w trakcie rozwoju osobniczego takie związki, które są niezbędne dla danego ssaka w życiu codziennym. Continue reading „uwspólzaleznienie z ukladem wspólczulnym”

Splot miesniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje wspólczulne obwodowe

Za pewnego rodzaju przedłużenie n. trzewnego większego należy uważać wymienione powyżej sploty, udające się do trzew jamy brzusznej, a więc do żołądka, do jelit (aż po okrężnicę l), do wątroby, trzustki, śledziony, do nerek i do nadnerczy. Jeżeli chodzi o przewód żołądkowo-jelitowy, to włókna tych splotów kończą się w – splocie mięśniówkowym Auerbacha (plexus myentericus Auerbachi), umieszczonym w ścianie mięsnej. jelita. Splot mięśniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje współczulne obwodowe (II lub dalszych rzędów) i są podstawy do przypuszczenia, że posiadają one wpływ na motorykę jelita. Continue reading „Splot miesniówkowy obfituje w mikroskopijne zwoje wspólczulne obwodowe”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 9

Wszyscy pacjenci mieli co najmniej jedno zdarzenie niepożądane podczas badania; więcej niż połowa leczonych pacjentów (57%) miała jedynie zdarzenia niepożądane stopnia 1. lub 2.. Zdarzenia niepożądane o dowolnym stopniu złośliwości występujące u 20% lub więcej pacjentów podsumowano w Tabeli 3; te wyniki są zgodne ze schematem zdarzeń niepożądanych w badaniu fazy 1. Zdarzenia niepożądane w stopniu 3. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 9”

Wpływ codziennej kąpieli chlorheksydyny na infekcję nabytą w szpitalu AD 5

Porównaliśmy zmiany w częstości występowania pierwotnych infekcji krwioobiegu między okresem kontrolnym a okresem interwencji. Zmienne ciągłe badano za pomocą t-testów dwóch próbek i modelowania regresji liniowej, a zmienne kategoryczne badano za pomocą dokładnego testu Fishera. Wyniki
Charakterystyka jednostek badawczych
Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Wpływ codziennej kąpieli chlorheksydyny na infekcję nabytą w szpitalu AD 5”

Wpływ codziennej kąpieli pacjentów z chloroheksyną na infekcję nabytą w szpitalu AD 4

Zatwierdzenie protokołu badania uzyskano z instytucjonalnych komisji rewizyjnych w ośrodkach badawczych i CDC. W każdej instytucji uzyskano rezygnację z pisemnej świadomej zgody ze względu na minimalny charakter badania. Pacjenci, którzy odmówili udziału, nie byli kąpani za pomocą myjni impregnowanych chlorheksydyną. Wszyscy autorzy gwarantują kompletność i dokładność przedstawionych danych oraz wierność tego raportu do protokołu badania, który jest dostępny pod adresem. Continue reading „Wpływ codziennej kąpieli pacjentów z chloroheksyną na infekcję nabytą w szpitalu AD 4”