Zaburzenia w ukladzie nerwowym w alergiach

Zaburzenia w układzie nerwowym w alergiach widzimy zaburzenia w układzie nerwowym, jak pobudzenia nerwowe, drgawki, senność, śpiączka zapaści nerwowe, przypominające wstrząs. Odgrywa tu również rolę układ wegetatywny. W związku ze zmianami-w ośrodku naczyniowym powstają zaburzenia więcej, co łącznie z porażeniem obwodowych części układu naczyniowego i uszkodzeniem śródbłonków naczyń włosowatych doprowadza do rozszerzeń szczególnie w jamie brzusznej. Stąd powstaje znaczny spadek ciśnienia krwi, wzmożona czynność serca, osłabienie krążenia, cechują się sinicą ( zapaścią pochodzenia sercowego lub naczyniowego w zależności od tego, który z tych elementów bardziej ucierpiał. We krwi powstają zmiany takie, jak przy wstrząsie anafilaktycznym lub przy drażnieniu nerwu błędnego. Continue reading „Zaburzenia w ukladzie nerwowym w alergiach”

Duze znaczenie samoobronne posiada odruch róznorodny brzuszny

Duże znaczenie samoobronne posiada odruch różnorodny brzuszny, przejawiający się skurczem mm. brzusznych na skutek podrażnienia skóry brzucha. Jeżeli jednak przejaw ruchowy będzie odpowiedzią na podrażnienie, wychodzące z samego mięśnia lub też gdy czynność wydzielnicza gruczołu wywoła jakiśkolwiek bodziec wewnątrz-gruczołowy, to wtedy odruch tego rodzaju będziemy nazywać – odruchem jednorodnym. Klasycznym przykładem odruchu jednorodnego jest odruch rzepkowy, wywołany uderzeniem w więzadło rzepkowe. Uderzenie to, powodując raptowne rozciągnięcie m. Continue reading „Duze znaczenie samoobronne posiada odruch róznorodny brzuszny”

Zasadnicza cecha ukladu wspólczulnego jest daznosc jego skladników do rozpraszania sie w wiekszych lub mniejszych zespolach

Mózgowio-rdzeniowego i ukl. współczulnego, lecz w syntezie tej przeważa czynnik współczulny. Na szczególną wzmiankę zasługuje stosunek ukl. współczulnego do ukł. dokrewnego, a zwłaszcza do – układu chromo- chłonnego nadnerczy. Continue reading „Zasadnicza cecha ukladu wspólczulnego jest daznosc jego skladników do rozpraszania sie w wiekszych lub mniejszych zespolach”

podstawy czaszki

Dzięki tym podłużnym i poprzecznym gałązkom międzyzwojowym obydwa pnie współczulne (strony prawej i lewej) przybierają kształt drabiny, rozciągającej się od. podstawy czaszki aż do nasady ogona i jako całość zasługują na nazwę – układu współczulnego podkręgowego (syeterna sympathicum. subrertebrate), Nie ogranicza się on tylko do obszaru tułowia, albowiem rozpościera się i w obrębie głowy, tworząc tam szereg zwojów, z których najbardziej wysuniętym ku przodowi jest – zwój rzęskowy: es. ciiiare}, umieszczony w oczodole. Należy zaznaczyć, że zwój rzęskowy prawy jest połączony z takim samym zwojem strony lewej za pośrednictwem odgałęzień splotu szyjno-tętniczego (plexus caroticus), towarzyszącego naczyniom mózgowym. Continue reading „podstawy czaszki”

zwoje splotu sercowego

Nie nawiązują one żadnej łączności z nerwami rdzeniowymi, lecz własnymi drogami, najczęściej jednak w towarzystwie naczyń, udają się albo bezpośrednio do trzew, albo też do zwojów obwód owych I rzędu. Najbardziej znanymi-zwojami obwodowymi są:- zwoje splotu sercowego(ganglia plexus cardiaci), – zwoje splotu trzewnego (ganglia plexus coeliaci) – zwój krezkowy przedni ,i wreszcie – zwój krezkowy tylny (gn. mesenterioum post. ). Jak było łatwo zauważyć, włókna współczulne posiadają w powyższym ujęciu charakter ruchowy, a w każdym razie odśrodkowy. Continue reading „zwoje splotu sercowego”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3

Dane zostały zebrane przez prowadzących badania na podstawie umowy o poufności i zostały zachowane i przeanalizowane przez sponsora. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych i gwarantowali dokładność i kompletność danych i analiz oraz wierność badania do protokołu. Pierwszy szkic manuskryptu został napisany przez pierwszego autora i jednego autora, który jest pracownikiem sponsora. Wszyscy autorzy przyczynili się do kolejnych projektów i postanowili złożyć manuskrypt do publikacji. Continue reading „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wismodegibu w zaawansowanym raku podstawnokomórkowym AD 3”

Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad

Wiarygodne szacunki liczby recept dla dodatkowego tlenu, które są napisane dla wskazania desaturacji wywołanej wysiłkiem, są niedostępne. Dane sugerują, że wielu pacjentów z zaawansowaną rozedmą płuc, którzy są przepisywani tlenem, może nie mieć ciężkiej hipoksemii spoczynkowej.12 Długoterminowa próba tlenoterapii (LOTT) została pierwotnie opracowana w celu zbadania, czy użycie uzupełniającego tlenu może spowodować dłuższy czas do śmierci niż brak stosowania dodatkowego tlenu u pacjentów z POChP i umiarkowaną desaturację spoczynkową (Spo2, 89 do 93% ). Po 7 miesiącach i randomizacji 34 pacjentów, projekt badania został uznany za niemożliwy ze względu na mniejszą niż przewidywano śmiertelność i fenotypowe pokrywanie się pomiędzy pacjentami z umiarkowaną spoczynkową desaturacją a tymi z desaturacją wywołaną wysiłkiem fizycznym. W związku z tym, badacze przeprojektowali badanie, aby objąć pacjentów z desaturacją indukowaną wysiłkiem fizycznym i włączyć drugorzędny wynik hospitalizacji z dowolnej przyczyny do nowego złożonego pierwotnego wyniku. Pacjenci, którzy zostali poddani randomizacji zgodnie z pierwotnym projektem, kontynuowali w przeprojektowanym badaniu. Continue reading „Randomizowana próba długoterminowego tlenu dla POChP z umiarkowanym desaturacją ad”

Cele glikemiczne i choroby sercowo-naczyniowe

Choroba sercowo-naczyniowa u pacjentów z cukrzycą jest jednoznacznie związana ze stopniem hiperglikemii, mierzonej klinicznie przy użyciu hemoglobiny glikowanej.1-3 Jednak w leczeniu cukrzycy pozostaje pytanie bez odpowiedzi: czy celowanie prawie normalnych poziomów hemoglobiny glikowanej zmniejsza częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych. Przeprowadzane są randomizowane badania kliniczne, które rozwiązują to zagadnienie. W tym wydaniu czasopisma wyniki przedstawiono w dwóch niedawno zakończonych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych, badaniu ACCORD (badanie dotyczące ryzyka sercowo-naczyniowego w cukrzycy) (ClinicalTrials.gov number, NCT00000620) 4 i ADVANCE (działanie w cukrzycy i chorobie naczyniowej: Preterax i Diamicron Modified Release Controlled Evaluation) (ClinicalTrials.gov number, NCT00145925) .5 Jednak te dwie próby dają nieco inne wyniki dotyczące kontroli glikemii i zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2.
Badanie ACCORD i badanie ADVANCE mają wiele wspólnych cech, a obie zostały dobrze zaprojektowane i randomizowane. Oba zostały opracowane w celu oceny wpływu intensywnego leczenia kontrolującego glikemię na wyniki naczyniowe u pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy zostali uznani za grupę wysokiego ryzyka. Continue reading „Cele glikemiczne i choroby sercowo-naczyniowe”

Intensywna kontrola glikemii w próbach ACCORD i ADVANCE czesc 4

Zanim zdefiniowane zostaną nowe cele, warto zastanowić się, że obecnie ustalone cele dotyczące hiperglikemii, nadciśnienia i hiperlipidemii są osiągane u kilku pacjentów (<10%). Najodpowiedniejszy cel dla hemoglobiny glikowanej powinien pozostać na poziomie 7%, chociaż niższe zindywidualizowane cele mogą być odpowiednie, gdy głównym celem jest profilaktyka makronaczyniowa. Kiedy celem jest osiągnięcie stężenia hemoglobiny glikowanej poniżej 7%, klinicyści będą musieli zrównoważyć przyrostowe korzyści wynikające ze zmniejszenia częstości incydentów mikronaczyniowych ze zwiększonym odsetkiem zdarzeń niepożądanych; ci pacjenci mogą skorzystać ze konsultacji ze specjalistą.
Ani próba ADVANCE, ani próba ACCORD nie podważa znaczenia spełnienia obecnych wytycznych dotyczących opieki i nie należy ich interpretować jako zmniejszających znaczenie kontroli glikemii. Niższa niż przewidywano częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych obserwowana w grupie intensywnego leczenia i grupa leczenia standardowego w tych badaniach jest potwierdzeniem sukcesu nowoczesnych metod terapeutycznych, nawet jeśli nie zostały one w pełni wdrożone. Continue reading „Intensywna kontrola glikemii w próbach ACCORD i ADVANCE czesc 4”

Gotowość na szczepionkę – czy jesteśmy gotowi na następną pandemię grypy

Poszukiwanie w pełni immunogennej szczepionki przeciwko wirusom grypy H5N1 trwa już ponad 10 lat, ponieważ ta rodzina potencjalnie pandemicznych wirusów pojawiła się w Hongkongu w 1997 roku jako przyczyna chorób ludzkich. H5N1 spowodował 381 przypadków ludzkiej grypy, z śmiertelność przekraczająca 60%. Szczepy H5 znaleziono obecnie u ptaków na całym świecie (choć jeszcze nie w Ameryce), a ludzka choroba pojawiła się w 14 krajach w całej Azji i północnej Afryce1. Bardzo obawiali się szybkiego rozprzestrzeniania się w społecznościach i między nimi, jednak , nie wystąpił. Oprócz małych skupisk przypadków w rodzinach, każdy przypadek ludzki był związany z bliskim kontaktem z drobiem. Continue reading „Gotowość na szczepionkę – czy jesteśmy gotowi na następną pandemię grypy”